Beleving d.m.v. zintuigen

zintHet is belangrijk om een idee te hebben van hoe het paard de wereld rondom hem waarneemt. Net als de mens maakt het paard daarbij gebruik van zijn zintuigen. Daarmee pikt hij informatie op uit zijn omgeving die hij verwerkt met zijn brein.

Misschien wel het belangrijkste zintuig voor het paard is zijn zicht. Zijn ogen zijn groot en bevinden zich aan de zijkanten van zijn hoofd. Dit zorgt voor een breed gezichtsveld, ongeveer 350°. Hij kan dus bijna helemaal om zich heen kijken. De blinde vlekken bevinden zich achter het paard en net onder/voor zijn neus.

De ogen van het paard zijn groot en bevatten veel lichtreceptoren. Dit maakt dat een paard een veel beter nachtzicht dan wij mensen. Dit zorgt er ook voor dat een paard tijdelijk verblind kan zijn wanneer er grote veranderingen van lichtintensiteit plaats vinden. Elk oog heeft tevens een apart gezichtsveld, dit heet monoculair zicht. Wanneer de twee ogen samenwerken om één beeld te verkrijgen, spreken we over binoculair zicht.

Het gehoor van een paard is zeer sterk ontwikkeld. Door de beweeglijkheid van de oren kan het paard een maximum aan geluid opvangen. Hij is in staat geluid te lokaliseren door het analyseren van het verschil in sterkte tussen beide oren en het verschil in tijd en waarnemen. Daarnaast zijn de oren van het paard ook een belangrijk communicatie middel.

De reukzin wordt gebruikt om zaken te herkennen en om elkaar te begroeten. Deze staat nauw in verbinding met de smaakzin. Ook het paard is in staat zoute, zure, zoete en bittere smaken te onderscheiden.

Als laatste zintuig bespreken we de tastzin. In de vacht van het paard zitten enorm veel cellen die gevoelig zijn voor allerlei prikkels. Sommige lichaamsdelen zijn gevoeliger dan anderen. De neus is voorzien van tastharen welke een grote zenuwtoevoer hebben naar de hersenen. Ze worden gebruikt om te voelen, de afstand tot iets te bepalen en om geluidsgolven op te vangen.